Afgelopen weken waren niet gemakkelijk. Zeker met de stress rondom het uitvallen van de 9-persoonsbus, de zoektocht naar vervangend vervoer en alternatieve reisvormen en de financiele afweging daarin. Uiteindelijk dan de keuze gemaakt dat 2 teamleden, Julia en Roel met de trein gaan. Voor hen een avontuur! Mooi dat het toch kan. En de rest gaat met de auto.
Het grootste deel van de spullen is nu bij elkaar en we hopen dat het in de Vivaro past. Van diverse kanten worden de spullen in huize Laan aangeleverd. Ook mijn collega's leveren flink mee in de vorm van magazines voor pijltjes blazen, tennisballen, ordners, een paarse krokodil (jawel!) en vandaag nog weer zo'n 100 windlichtjes met kaarsjes. Deze wil ik cadeau doen aan de kerkelijke gemeente die altijd een gastvrije ontvangst voor ons bereidt.
Hier in huis staan op dit moment zo'n beetje alle activiteiten in het teken van de reis. Er staan spullen in de gang (jutezakken, lappen stof) en in de woonkamer. Maar ja, wat wil je anders als de helft van het gezin intensief betrokken is bij deze reis!
Voor mezelf ben ik blij dat het bijna zover is. niet alleen omdat ik uitzie naar de reis, maar ook omdat de laatste weken erg intensief waren. Keuzes die gemaakt moeten worden, hoe krijgen we iedereen mee, hebben we alle spullen etc. Maar het is nu ook een kwestie van loslaten en er op vertrouwen dat alles in Oekraine goed komt. We hebben een mooi team met veel power.
De komende dagen nog alles voor onszelf inpakken, de uitzwaaiavond verder voorbereiden etc. kortom de laatste dingetjes. En veel slapen om uitgerust aan de reis te beginnen.
Tot zover voor vandaag. Ik denk dat ik de volgende blog vanuit Oekraine schrijf!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten