Dag 4 in Oekraine

Vandaag liep alles een stuk beter dan gisteren. Onze aanpassingen op het draaiboek werken goed en dat heeft vandaag geresulteerd in een prachtig programma voor alle kinderen en de teamleden. Bij de evaluatie gaven enkele teamleden aan daardoor veel ruimte te hebben voor aandacht voor de kinderen. En daar gaat het om! Jullie hebben kunnen lezen van mijn hartelijk weerzien met mijn vriendje van vorig jaar, zie mijn profielfoto. Zijn naam is, zoals ik nu weet Seryodja. spreek uit: dsjierodzja. Als ik hem nu vergelijk met vorig jaar dan is ie een stuk "strijdlustiger" geworden. 't is een vechtersbaas. Maar de kinderen moeten ook echt vechten voor hun plekje. Carine heeft hem vandaag echt zien vechten met een ander jochie en dat ging er behoorlijk stevig aan toe. Gisteren hing hij nog echt om mij heen, vandaag kreeg ik alleen vanmorgen een dikke knuffel en verder ging hij zijn eigen gang. En dat is een goede zaak. Ik wil nog twee andere kinderen eruit lichten.


De eerste is het ventje op deze foto. Hij is gehandicapt, loopt moeilijk en is verstandelijk beperkt. Een mooi jongetje om te zien. Maar in mijn beleving zo op de verkeerde plek. Je kunt hem niet echt bereiken, maar je ziet dat hij wel plezier heeft. Toch deed het mij verdriet om hem zo te zien. Wat voor toekomst heeft zo'n kind hier. Ik weet zijn naam niet, weet ook niet hoe oud hij is. Maar ik hoop dat de aai over zijn bol tot hem doordringt.
Nog een ander jochie: Ook zijn naam ben ik nog niet helemaal achter (ben erg slecht in namen onthouden ) Maar hij is vandaag meer losgekomen. Gisteren bleef hij op afstand maar vandaag kwam hij meer naar me toe. Een erg leuke jongen met een paar vrolijke ogen. Maar hij is erg mager en zoals je op de foto ziet, ziet hij er ook best wel slecht uit. De budgetten voor de kinderen zijn fors omlaag gebracht en de regering wil nog meer bezuinigen, o.a. op deze kinderen. Jammer, ze hebben het zo nodig. In het algemeen vind ik de kinderen er slechter uitzien dan vorig jaar. Ze zijn mager. Ik heb wel het idee dat er meer personeel rondloopt dan vorig jaar. En zo gaan we de dagen door, met tal van indrukken! Het is geweldig om hier te zijn. En we zijn God dankbaar dat hij ons hier weer heeft gebracht, zodat we Zijn liefde kunnen overbrengen op de kinderen. Er zijn zoveel kinderen die een knuffel en een kus nodig hebben. Konden alle lezers van deze blog maar deze kant opkomen. Volgens mij hebben we allemaal best wel veel liefde over. Ze kunnen een hartelijke oma of opa, tante, oom, vriend, vriendin zo ontzettend goed gebruiken! We zijn hier maar een week. Maar toch merken we aan de kinderen die er vorig jaar ook bij waren dat de band is gebleven en dat ze bepaalde dingen onthouden hebben! En dat is geweldig.
Voor nu laat ik het erbij. Ik hoop vanavond wat eerder te kunnen slapen. En o ja, het was vandaag warm en er is hier heel veel regen gevallen! Maar dat mocht de pret zeker niet drukken!